Ne istiyor Lefkoşe'deki o meydanda toplanan insanlar?
Çok basit: 28 Şubat'tan önce Kıbrıs'ta Kofi Annan Planı çerçevesinde bir anlaşma imzalanmasını ve bir an önce Avrupa Birliği üyesi olmayı.
Hepsi 'hain'mi o insanların? Nüfusun yüzde 15'inden söz ediyoruz. Yetişkin nüfus göz önüne alındığında oran daha da artar.

Hangi şartlar altında toplandı o insanlar o meydanda? Türkiye'de nadir durumlar dışında pek görmediğimiz ama Kıbrıs'ta neredeyse vakayi adiye haline gelen faşist saldırılara, şiddet kullanımına rağmen toplandılar orada. Başka hangi şartlar altında toplandılar? Kuzey Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı'nın resmi radyosunda haftalardır sürdürülen Kofi Annan Planı aleyhtarı kampanyaya rağmen toplandılar orada.
Yani, korkusundan, çekingenliğinden ya da türlü çeşitli imkânsızlıklardan ötürü evinde oturup o mitinge katılmayan Kıbrıslıları da hesaba katmalıyız.

Ben şimdiden söyleyeyim, yarın Kıbrıs'ta bir seçim olsa Rauf Denktaş o seçimi kazanamaz. 28 Şubat'a kadar bir anlaşma imzalamazsa, Denktaş'ın kahramanlıklar, fedakârlıklar ve zaman zaman da başarılarla dolu siyasi kariyeri hazin bir biçimde sona erer.

Unutmayın, bir ülke nüfusunun yüzde 15'inden söz ediyoruz. Onları sokağa döken görüşleri, onların meydanlarda söylediklerini elinizin tersiyle itemezsiniz.
Irak meselesine fazlasıyla konsantre olan AKP hükümeti şimdilik Kıbrıs'ı unutmuş gibi gözüküyor ama bir yandan da zaman akıp gidiyor. Bu müzakereleri Rauf Denktaş'ın kendi başına yürütmesine, masada canının istediği an kavga çıkartıp istemediğinde huysuzluk edip oturmasına izin verilemez.

Denktaş, Ankara tarafından mutlaka kontrol edilmeli, attığı her adım Ankara'da hükümet seviyesinde onay görmelidir. Denktaş ve arkadaşları tarafından yapılacak hiçbir oldubittiye meydan verilmemelidir.
Türkiye, AB'ye üye olsa da olmasa da Kıbrıs sorununu çözmek ve çözdürmek zorundadır.