1000 yeni vatandaş tartışması

KIBRIS 13/09/2003

"12 Eylül 2003 tarihinde YeniDÜZEN gazetesinde “Şok belge” başlığıyla geçerli çalışma izni olmamasına rağmen Güv. K. K’nın talimatı ile Muhaceret Dairesi’nin kabul ettği yurttaşlık başvurusu konulu haber üzerine basın açıklaması yapılmasına ihtiyaç duyulmuştur.

25/1993 Sayılı Yurttaşlık Yasasına göre, vatandaşlık işlemlerinden İçişleri, Köyişleri ve İskan Bakanlığı sorumludur. Bakanlık yapılan müracaatları yurttaşlık yasasına istinaden gerekli soruşturmanın yapılması için Güv. K. K’lığına göndermektedir. Güv.K. K’lığınca incelenen listeler, şahıslar hakkındaki bilgileri ihtiva edecek şekilde bakanlığa gönderilmekete ve bakanlık KKTC vatandaşı yapılacak şahısları belirlemektedir.

Bunun üzerine Muhaceret Dairesi Müdürlüğünce 11 Haziran 2003’te, 5 yıl ikamet etmek suretiyle vatandaş olabilme koşulunu yerine getiren ( 1984-1997 yıllarında geçimi eşi tarafından sağlanmaktaydı) şahıs hakkında gerekli soruşturmanın yapılması GKK’dan talep edilmiştir.Güv.K.K’lığnca yapılan inceleme devam ettiğinden, bu güne kadar şahıs hakkında Muhaceret Dairesine bilgi verilmemiş ve bu nedenle söz konusu şahıs KKTC vatandaşı olmamıştır.

YENIDUZEN 13/09/2003

GÜKAD CTP’yi ziyaret etti... Ziyaret sırasında konuşan CTP Genel Başkanı Mehmet Ali Talat, Annan Planı’nda Kıbrıs Türk toplumunu rahatsız eden unsurların sorumlusunun planı hiç müzakere etmeyen Cumhurbaşkanı Denktaş’ın kendisi olduğunu söyledi

Talat, seçimler öncesi hükümetin birçok yasadışı iş yaptığını ileri sürerek, “Aralık kapının ardındadır. Yasadışı iş yapanın yanına kalmayacak. 1994’te UBP’ye gösterdiğimiz müsamahayı bu defa göstermeyeceğiz” dedi ve kendilerinden yasa dışı iş yapması istenen kamu görevlilerine bunu yapmamaları çağrısında bulundu.

Görüşmede konuşan Kuntay, Kıbrıslı Türklerin kaderini tayin edecek çok önemli bir seçime girileceğine işaret ederek, dayanışma ve işbirliğiyle düzenlenen mitinglerdeki birlikteliğin halk tarafından seçim dönemi için de beklentiye dönüştüğünü söyledi. Kuntay, tek liste tartışmalarının ardından çözüm ve AB yolunda üç partinin seçime girmesiyle taşların yerine oturduğunu kaydederek, halkın beklentisi olan üç partinin imzaladığı işbirliği protokolüne destek belirtti.

GÜKAD Başkanı Kuntay, Annan Planı temelinde bir anlaşmanın Kıbrıs Türklerine uluslararası bir kimlik kazandırabileceği görüşünü belirterek, plandaki “yer değiştirecek insanlar ve mal-mülk” konularının iki hassas noktayı oluşturduğunu anlattı. Kuntay, çözüm ve AB yolundaki partilerin mal-mülk ve yer değiştirecekler konusunda topluma daha farklı, yeni söylemlerinin ne olacağını öğrenmek üzere ziyaretler yaptıklarını bildirdi. Aralık sonrasında görüşme masasına bu konularda neler götürüleceği konusunda halkın ciddi beklentileri bulunduğunu kaydeden Kuntay, Güzelyurt’un yer değiştirmeden en çok etkilenecek bölge olduğunu vurguladı.

 Talat: “Sorumlu Denktaş”

Annan Planı’nda Kıbrıs Türk toplumunu rahatsız eden unsurların sorumlusunun Denktaş’ın kendisi olduğunu savunan Talat, “Eğer Denktaş Annan Planı’nı müzakere etseydi, bugün halkımızın önemli kısmını gerçekten rahatsız edecek olan bölümleri değiştirme şansı vardı. Veya en azından yer değiştireceklerin nasıl rehabilite edileceğini hallederdi ama hiçbir şey yapmadı. Sorumlu Denktaş’tır” diye konuştu.

Talat, Annan Planı’nın iyileştirilecek yanları bulunduğunu, etkilenecek insanların hiç acı çekmeden, hatta daha iyi koşullarda rehabilite edilmesinin mümkün olduğunu, tüm bunların konuşulacağını kaydetti.

 “Ararık’tan sonra Denktaş yok, halk var”

 “Aralık’tan sonra Denktaş yok, Kıbrıs Türk halkı orada olacak. Aralıkta seçimini yapacak, seçtiği kişiler bu görevi yüklenecek. Ama kesin olan Denktaş artık yok, bu müzakereleri biz yapacağız” diyen Talat, hükümetin “battıkça çırpındığını” ve yasadışı işler yaptığını da savundu.

3 yıldır memurunun maaşını donduran hükümetin yasadışı geçiciler istihdam ettiğini ileri sürerek “Aralık kapının ardındadır. Yasadışı iş yapanın yanına kalmayacak. 1994’te UBP’ye gösterdiğimiz müsamahayı bu defa göstermeyeceğiz. Bu açık ve nettir. Kamu görevlilerine çağrı yapıyorum: Yasadışı iş yapılması istendiği zaman yapmasınlar, güvenceleri biziz” diyen Talat, “Yasadışı işlerin belgelerini toplasınlar ya şimdi ya da seçimden sonra bize iletsinler. Yasadışı iş yapan siyasiler, daire müdürleri, tümü sorumludur. Bunlardan mutlaka halkımız adına hesap sorulacaktır” diye ekledi.

Seçimlerin meşruiyetine kimsenin gölge düşürmemesini de isteyen Talat, bu tehlikenin bulunduğunu, seçmen sayısında belli bir oranın üzerinde artış olursa seçimlerin meşruiyetini tartışma konusu yapacaklarını açıkladı.

YENIDUZEN 13/09/2003

Meclis’in dünkü toplantısında ilk gündem dışı konuşmayı yapan CTP Milletvekili Ferdi Sabit Soyer, öncelikle Bakanlar Kurulu kararları hakkında milletvekillerine bilgi verilmesini istedi. Resmi Gazete’de yayımlanmayan (1322-03) ve (1848-03) Sayılı Bakanlar Kurulu kararları hakkında bilgi isteyen Soyer, bu kararlarda bin kişiye vatandaşlık verilmesinin öngörüldüğünü kaydetti. Temmuz ve Ağustos aylarında alınan vatandaşlıkla ilgili kararların mahkeme kararına rağmen resmi gazetede yayımlanmamasının suç olduğunu söyleyen Soyer, hükümetin bu yöntemlerle ayakta kalamayacağı şeklinde görüş ortaya koydu.

Gündem dışı konuşmasının ana konusunu oluşturan BRT konusunda da ağır eleştirilerde bulunan CTP Milletvekili Soyer, bir radyo programında CTP ve BDH’lılar için “zebun” ifadesinin kullanılmasını sert dille eleştirdi. Devletin yayın organlarının bu şekilde kullanılamayacağını vurgulayan Soyer, BRT haberlerinde Başbakan, UBP Genel Başkanı Derviş Eroğlu’na “ağırlıklı yer verilmesini” de eleştirdi.

 DEVLET İHALELERİ VE MÜTEAHHİTLER

 PROJE TAMAMLANACAK

 ANGOLEMLİ

TKP Genel Başkanı Hüseyin Angolemli de konuşmasında, resmi makamların Annan planına ilişkin söylemlerini eleştirdi.

Annan planının kabul edilmesi halinde iddiaların aksine yeni iş imkanları ortaya çıkacağını söyleyen Angolemli, bu plan zemininde bir anlaşma imzalanması halinde Kıbrıs Türkünün uluslararası kimliğe kavuşacağını anlattı. İnsanların daha güvenli koşullarda ve refah içinde yaşayacağı görüşünü belirten Angolemli, “Çözümle birlikte çok daha iyi günlere gideceğiz ve insanlarımız daha güzel günler görecek” dedi.

 HAVA KURUMU YASASI HAFTAYA

 SAYIŞTAYA ELEŞTİRİ

 İşte gizli liste!

YeniDÜZEN, Kıbrıs Türk halkının geleceğini belirleme iradesine her dönemde ipotek koymaya çalışanları halk önünde deşifre etmeyi sürdürüyor.

YeniDÜZEN bu kez de, Türkiye’de yaşayan, ancak “oy kullanma hakkı” olmayan ve “Aralık” seçimlerinde “oy kullanmak” isteyen 854 kişilik listeyi ele geçirdi.

854 kişilik listedeki isimlerin yanında “annesi vatandaş”, “amcası vatandaş”, “doğum kağıdı var”, “vatandaşlık işlemleri sürüyor” gibi ifadeler dikkat çekti.
Kıbrıs Türk Kültür Derneği Genel Merkezi adına İçişleri Bakanlığı’na yapılan müracaatta, “Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin tarafımızdan da etkin savunulması bakımından” denilerek, 854 kişilik listedeki isimlerin “Seçim kütüklerinde yer alması” ve “Oy kullanma hakkının sağlanması” istendi.

Söz konusu 854 kişinin, yurdumuzda ikamet ediyor gibi gösterilmesi için de çalışmalar başlatıldı.
YENIDUZEN 13/09/2003

Kıbrıs konusunda bir toprak ayarlaması yapılacağını ifade eden Akıncı, cumhurbaşkanının geçmişte yüzde 29’a evet dediğini, Annan Planı’nda toprak oranının ise yüzde 29+ olduğunu söyledi. Bir yer değiştirmenin söz konusu olacağını ancak kimsenin yemek masasından kalkarak evini terketmeyeceğini belirten Akıncı, yeni yerleşim yerleri yapılmadan kimsenin yerini terk etmeyeceğini ayrıca Güzelyurt halkının da Annan Planı’na göre yerleşeceği yerin belli olduğunu kaydetti.

BDH olarak Anayasal konular ve mal mülk meseleleriyle ilgili bir düşünce kurulu “think-tank” oluşturduklarını söyleyen Akıncı, bu konularda halkı bilgilendirdiklerini, dün Değirmenlik’te çok yararlı bir toplantı yaptıklarını söyledi.

 HALKIN SESI 13/09/2003

Önümüzdeki seçimleri, demokrasi ve barış yanlılarının kazanacağına olan inancını dile getiren Akıncı, Barış ve Demokrasi Hareketi’nin de içinde bulunduğu, çözüm, barış ve Avrupa Birliği üyeliğini savunan partilerin seçimi kazanmaması durumunda 1 Mayıs 2004 tarihinde Güney Kıbrıs’ın tek başına ve Kıbrıs’ın yasal sahibi olarak AB’ye gireceğine dikkat çekti.

Ancak, şu dedikodulara kulak asmayın: Anlaşma olursa Türkiye’den gelenler gemilere doldurulup gönderileceklermiş.. Yok böyle bir şey.. Kendi rızası olmadan hiç kimse bu memleketten gönderilmeyecek. Sadece kendisi ben buralarda kalmam diyorsa, aile başına 10 bin euro verilecek ve kendi isteğiyle Anadolu’ya dönecek. Hiç kimse sokağa atılmayacak, kendisine kalacak bir yer gösterilmeden evinden çıkarılmayacak”.

"Kuzey’deki seçimlere kadar hareket beklemiyoruz"

 Kıbrıs Rum kesimi lideri Tasos Papadopulos, “Rum yönetiminin BM Genel Sekreteri Kofi Annan’ın sunduğu plan temelinde görüşmelere başlamaya hazır olduğunu” söyledi.

Papadopulos, “Biz BM Genel Sekreteri’nin ve görüşme sürecinin itibarının korunmasını istiyoruz” dedi.

Herkesin Kıbrıs konusundaki belirleyici kararları, “Türkiye’deki derin devletin, yani askeri-siyasi-diplomatik kurulu düzenin” aldığının bilincinde olduğu görüşünü savunan Papadopulos, “Sayın Denktaş belki Türkiye’nin Kıbrıs politikasını belirleme gücüne sahip olmayabilir ama arzu etmediği kararların uygulanmasını engelleme gücüne sahip olduğu görülüyor. Bu, Türkiye ile sahte devlet arasında geçen ay imzalanan gümrük birliği çerçeve anlaşmasında kanıtlandı” dedi.

Çözüme ulaşılamaması halinde Rum kesiminin tek başına AB üyesi olmasından kaynaklanabilecek sorunların aşılabileceğini de savunan Papadopulos, “Ancak bu taksimi de derinleştirecektir. Bu durumda AB müktesebatının işgal bölgesinde uygulanması erteleneceği için Schengen anlaşması çerçevesinde bazı kısıtlamalara gitmek zorunda da kalacağız. Kıbrıslı Türk vatandaşlarımızın işler ve adil bir çözüm bulunamamasının sorumlularının kimler olduğunu fark etmeleri ve karşı karşıya oldukları ekonomik ve diğer sorunların, Kıbrıs sorunu çözülmeden aşılamayacağını anlamaları gerekiyor” dedi.

Ekonomist Ünal Akifler, Ekonomi Bakanı Salih Coşar, Annan Planı, hükümetin uygulamaları, ekonomik ve siyasi çıkış konusunda çarpıcı açıklamalar yaptı. Akiflerin ikinci evi diyebileceğimiz “Kardeş Ocağı”nda yaptığımız söyleşide kendine özgü üslubuyla çok şeyi çok açık konuştuk. Ünal Akifler, “dışardan bir şokla kendimize gelebileceğimizi” söylerken bu şokun da Avrupa Birliği olduğunu ifade ediyor. AB’nin çağdaş normları içinde Kıbrıs Türkünün yerini alması gerektiğinden sözeden Akifler, hükümetlerin yapması gereken şeyleri de sıraladı. Avrupa standartında bir yaşamı özetleyen ve hükümetlerin ne yapması gerektiğini tarif eden Akifler, “bunları yapan hükümet için ben ölürüm” diyebilecek kadar ciddiyetini de ortaya koydu. Fizikte bir kural olduğunu ve bir kaptaki küçük kütlenin yine kap içindeki büyük kütle seviyesine geldiğini kaydeden Akifler “eğer Avrupa Birliği’ne girersek büyük ekonomiler bizi yutar” ifadelerine de güldüğünü açıkladı. Ekonomist Ünal Akiflerle söyleşimiz çok içten, samimi ama ciddi ve kafanızdaki sorulara yanıtlar bulabileceğiniz bir röportaj oldu.

Akifler: İlk önce sayın Coşar’ın açıklaması bir varsayıma dayanır. O da “biz Avrupa Birliği’ne girersek Türkiye gücenecek ve bize şimdiye kadar yaptığı maddi katkıyı bir çırpıda kesecek” varsayımıdır. Benim bildiğim hükümetler böyle hissi hareket etmez. Diyelim ki anlaşma oldu, AB’ye girdik ve Türkiye bütçeye koyduğu katkıyı kesti. Size şunu söyleyim; Devlete işleyenimizin nüfusa oranı gayet yüksek, bu bir gerçek. Fakat benim şahsen bildiğim çalışmalar devam etmekte, eğer anlaşma olursa merkezi hükümet adına ve Avrupa Birliği adına (şahsen çalışmaları gördüm ve bazı sorularına açıklık getirdim, katkı koydum) konu şu; Bütçe açıklarını biliyorlar ve merkezi hükümete ne kadar yükümlülük getireceğini ve Avrupa’dan ne kadar yardım geleceğini planlıyorlar. Yani bizim bütçe açığı zaafiyetimiz statik düşünsek bile AB’nin bilgisi dahilindedir ve bunun nasıl bir düzene sokulacağı konusunda hesaplamaları şimdiden yapmaktadırlar. Yani bize ne katkı gerekecek? Ta ki ekonomi düzelene kadar, başka alanlara istihdamın kayması, personelin eğitimi ve başka sahalara kayması hepsini düşünüyorlar. Ben o kanaattayım ki bu Avrupa Birliği için büyük bir problem değildir.

Akifler: Evet, 300-400 milyon dolar diyelim...

Akifler: Evet, bu AB’ye büyük bir yük de değil. Türkiye’ye olduğundan çok daha az bir yüktür. Tabii bu yardımların devam etmemesi ve sağlıklı bir ekonomiyle bunun giderilmesi de Avrupa’nın hedefidir. Türkiye’nin öyle bir hedefi veya uygulaması da olmadı. “Açığınız ne kadardır, bu kadar... Tamam öderiz, etiniz ne budunuz ne!” şeklindedir. Halbuki Avrupa Birliği daha sağlıklı daha kontrollü ve ekonomiyi geliştirecek tedbirler konusunda daha yüksek uygulamaları olandır. Bundan kimsenin şüphesi olmasın.

Akifler: Hep hissi... Yani “Türkiye’yi gücendireceğiz, bize yardım etmeyecek ve ne olacak?” Ekonomi Bakanı’na soralım; Bir tek Avrupa ülkesi gösterebilir mi veya yeni girecek olanlardan herhangi biri memurunu ödeyemeyen veya ödemeyen... Yani bu şuna benzer; Meşhur bir markanın birden çok bozuk bir mal çıkarması gibi... Bu bir prestij meselesi... Ben buna cevap vermekten de utanırım, biraz tuhaf gelir bana... “İşte Avrupa’ya gireceğiz ve aç kalacağız”...

Akifler: Evet sorman gerekiyordu sordun, çok tuhaf bir iddia bu...

Akifler: Şimdi bakın... Avrupa Birliği bünyesine girecek büyük ekonomiler, oraya girmeden önce ekonomisini gözden geçirmek için bir süreçten geçirir. Bazı yardımlar yapar, yol gösterir, bazı teknik bilgiler verir ve bazı kriterler koyar. Maastrich kriterleri gibi... borcun milli gelirin %60’ı geçmemesi gibi... enflasyon seviyesinin en kötü üç AB ülkesinin averajının üzerinde olmaması gibi... Bütçe açıkları %3’ü geçmeyecek gibi kriterler koyar. Bize böyle bir kriter koymadı, bizim şansımız bu... Neden koymadı? Güney bunlara uydu, bütününü alacağı için de bize kriter yok. O kadar küçük bir ekonomimiz var ki bizim bu kriterleri yerine getirmeden girmemizin kendisine hiçbir ağırlık getirmeyeceğini de biliyor. Ben iddia ediyorum ki AB’ye girersek ekonomimiz korkunç bir süratle ve dünyada bir rekorla ilerleyecek. Neden? Ekonomide bir kural var; büyük kitle küçük kitleyi içerisine çeker diye...

Akifler: Öyle bir iddia sağlıksızdır, geçersizdir, fizikte de var; iki kabın içindeki suyu birleştir, küçük kitle büyük kitlenin seviyesine gelir. Bu bir, iki; diğer ülkelere bakalım, mesela İrlanda’ya bakalım; %50’si kadardı milli geliri şimdi İngiltere’yi geçti, süratle yukarıya çekti. Portekiz’e bakalım, İspanya’nın yanındaydı şimdi onu geçti. Yani daima büyük kütle küçük kütleyi yukarı doğru çeker. Ekonomisi büyük olan küçüğü yutar söylemi AB’ye girseniz de girmeseniz de bir gerçektir. Üretken olmayan, iyi idare kuramayan, verimli olmayan toplumlar daima ekonomik bakımdan ilerlemiş ülkelerin yanında sözü zayıf kalır. Türkiye’nin ABD karşısındaki durumu veya fakir ülkenin Nijerya’nın dünyadaki sesi... Pek tabii ki bu Avrupa Birliğine girme meselesi değil, ekonomik düzey meselesidir ama iyi bir kulübe girmek hukukun, tekniğin, eğitim düzeyinin yüksek olduğu, devlet ciddiyetinin yüksek olduğu ve o kulübe girenin kontrol edildiği bir yerde kalite yükselir. Şimdi bana “Avrupa Birliği’ne girince güçlüler seni yutacak” denirse buna gülerim çünkü girmediğinde daha çok yutacak seni... Küreselleşen dünyada bu gerçektir. AB’nin çekici gücüne rağmen bizim de Avrupa kriterlerine sarılmamız, onların normlarına, adaletine, hukukun üstünlüğüne, gelir dağılımını düzeltme, verimli yönlendirme çabalarına bizim de bir çaba göstermemiz lazım. Bunu yapınca çok süratli bir şekilde onların seviyesine yükselmiş oluruz.

Akifler: Eğer para birliğine girersen paranı Brüksel idare edecek. Onlar dediğin ne? Sen de o birliğin içine gireceksin. Ufak bir oranda belki ama bugün Almanın parasını ki euro kullanıyor Brüksel idare eder ama onun da sözü var bunda... Bugün mutlak egemenliği olan ülke var mı? Bir kulüpte yok, evlilikte bile yok, fedakarlık etmek zorundasın....

Akifler: Yani hükümdarsın sen, her istediğini yapabilirsin, hürsün...

Akifler: Uluslararası hukukun içinde istediğini yapamazsın, normlarına uymak zorundasın eğer uluslararası hukuka dahil olacak ve saygın bir yer alacaksan... Egemenliğinin bir kısmı orada yoktur, istediğini yapamazsın. Mesela işkence yapamazsın, idam yapamazsın, kokoreç yiyemezsin. Çok arzu ederdik biz da “ayrı devlet olalım da ondan sonra birleşelim” ama bu bir arzudur, gerçekleşmeyen... Şimdi iki ayrı kurucu devlet olarak giriyoruz ve Rum ne kadar egemen olursa Avrupa Birliği içinde ben de o kadar egemen olacağım. Ha bana “gönlünde yatan aslan neyidi?” diye sorarsanız “çok iyi olurdu, bizi de tanısalardı da öyle birleşseydik” derdim ama tanımıyorlar, şimdiye kadar tanımadılar. E ne yapalım yani şimdi? Teraziye koyduk tarttık, Annan Planını aldık, iyilerine fenalarına baktık, “bu bir anlaşmadır” dedik baktık bundan daha güzel bir Plan mı olur bu toplum için? Avrupa’ya girsin, iyi bir hükümet olsun, yaşam kalitesi yükselsin. Bir kısım yetkilerini Avrupa’ya vereceksin, onun kanunlarına, muktesabatına uyacaksın. Bazısı buna “egemenlik” der bazısı “değildir” der. Bence bu boşuna tartışma...

Akifler: Bana “otur ve bir Plan yaz ki iki toplum anlaşsın” deselerdi iki yönlü bakardım olaya... Bir; gönlümdeki aslan; derdim ki “bizi ayrı devlet olarak tanıyın, toprağımız azdır Baf’a yakın toprak da verin, Türkiye’nin askerini bunun içinde isterim” derdim ama bir de iki çatışan menfaati bir araya getirme var. İşin rasyonel tarafına gelelim. Bir bilim adamı olarak baktığımda geçmişe, geleceğe iki tarafın itirazları asgariye insin. Çünkü hiçbir Plan yüzde yüz tatmin etmez. Annan Planı adaletli, teferruatlı bir plan... Benim gördüğüm, okuduğum Plan bu... Başka ne yapabilir?

Akifler: Hedef nedir bunu belirlemek lazım, ikincisi rasyonel değerlendirmek lazım. Yani Rumun ve Türkün tarafına bakılır ve itirazları asgariye indirecek bir plan hazırlanır. Benim görüşüme göre hükümetlerin görevi tabalarının (ister müslüman, ister hıristiyan, ister başka) yaşam kalitesini azamiye çıkarmak. Başka da hedefi yok. Bunu açarsak idare ettiği toplumun gelirini çoğaltmak, gelir dağılımını mümkün oranda düzenli yapması yani kendi bünyesindeki farklılıkları asgariye indirmesi lazım, güvenliğini sağlaması lazım, adaleti kurması lazım. Hem üretmede hem yaşam kalitesinde adalet çok önemlidir çünkü bizde hiç yoktur. Başka eğitimine, sağlık hizmetlerine, çevresine önem vermesi lazım. Bunları yapan hükümetler hükümettir ve ben şahsen söyleyim; bunları yapan hükümetler için ben ölürüm.

Akifler: Alalım milli geliri... Hepsini alırsak uzar gider. Milli gelir bizde 4 bin, Rumlarda 16 bin... Bizi dörde katlar. Eşit mi başladık? Biz daha avantajlı başladık 74’te... Ne vardı onların, teknik ustalık, beceri vardı, bizde yoktu ama bizde de çok büyük bir Anavatanımız vardı yanımızda ve bize yardım ediyordu. Fert başına en fazla hibe alan toplum biz, Onlar kredi alır, biz hibe alırız. Şimdi durum başarılı mı, iyiye mi gider, hayır. Burada sınıfta kaldık. Gelir dağılımı konusunda zengin daha zengin, fakir daha fakir. İstikrar var mı? En istikrarsız enflasyon bizde... Politik istikrar var mı? Geleceğimizi görüyor muyuz hayır... Eğitime gelelim, her şey yarım yamalak... Herkesi üniversite mezunu yaptık, ülkenin ekonomisine uymayan... Şimdi bu işsizler ordusu ne olacak? Sağlığa gelelim, bizi mecbur ettiler çoğu insan Rum hastanesine gider. Çevreye gelelim, ben Dereboyu’nda otururdum evimi sattım. Polise gittim gürültü var dedim, evimin altında disko var, uyuyamam dedim, bıraktım dünya kadar para harcadım gittim ovaların içine şimdi de hırsızlardan korkarım. Can güvenliği var mı? Başbakan tv’ye çıkıp “İngiltere’de de katillik olur” der. Böyle laf mı olur? Sen politikalarınla bunu azaltıyor musun, çoğaltıyor musun? Çoğalıyor. Yani bir de gidişat önemli... Adalete gelince tamamen sınıfta kaldık. Terfilerde, tayinlerde adalet var mı? Becerikliliğe göre mi yoksa partizanca mı istihdam ederiz? Mal mülk dağıtımında adalet mi oldu, herkes hakkını mı aldı, Güney’de mal bırakan aldı mı? Şimdi de “gidin paranızı alın” çıktı. Bir de global değişim söylendi. Adaletsizliğe iki çizgi çektim altına... Arabama biri çarptı, darmadağın etti, mahkemeye verdik, 2.5 senedir paramızı alamadık, sigorta ödemedi. Mahkemelere giderim üzerinden para da veririm, basit gibi görülür ama bunlar adaletsizliğin misalleridir. Ben bunları söylerken halk da bunu okuduğunda başlayacak kendi yaşamından örnek adaletsizlikler üretmeye... Mesela ben 14 yıl müsteşarlık yaptım, 6 ay müsteşarlık yapan benden iki misli maaş alır. Kanun öyleymiş. Ben kanundan değil adaletten bahsediyorum ve hukukun üstünlüğünden... Bir ay müsteşar yaptı hanımını benden iki misli maaş alır. Bunlar adaletli mi? Böyle bir hükümette, idarede eğer benim iki ayrı devletim, toprağım olacaksa, içime gelecek Rum sınırlı ise ve ben Avrupa’nın insan hakları mahkemesi, onların hukuku, teknik bilgisiyle birleşeceksem bu cazip bir olay değil mi? Peki Annan Planını kabul etmiyorsun, peki kim nasıl yazacak bu Planı ve Rum ile Türk buna istemeden “evet” diyecek. Farklılıkları asgariye indirmek lazım, işte bu Plan onu yapar. Bu Plan güzel, bunu yaptığı için güzel, gönlümdeki aslanı yaptığı için değil...

Akifler: Bize enflasyon ithaldir, biz buna ara sıra ilave de yaparız. Mesela Türkiye’de kamu kuruluşlarının mallarına zam olmazsa biz zam yaparsak iki-üç puan bizim enflasyon daha fazla çıkar veya tam tersi olur, Türkiye’de vergiler çoğalır, bizde artmazsa orada enflasyon birkaç puan yüksek çıkar ama üç puanın esamesi mi okunur? Şimdi bizde fonları düşürdüler, iki puan düşecek ama 60’ın içinde 2 puan önemli değildir. Almanya’da olsa iki puan çok önemlidir. Eğer enflasyon değişkense çok kötüdür. Enflasyon kötüdür ama değişken olması daha da kötüdür. Üretim yapılmaz, ticaret ayarlanamaz, para değer yargısı olmaktan çıkar ve verimsiz sahalara yatırım başlar. Mesela altın alınır, bina yapılır, kaynaklar gider. Gelir dağılımı bozulduğu için lüks tüketim başlar. Yatlar, katlar, mersedes arabalar çıkar. Bilinçli olan enflasyondan rant elde eder.

Akifler: Bunu söyleyenlere “gelin sizi Brezilya’ya götüreyim” derim. Rio De Jenerio’daki binaları görsünler ama üç mahalle o tarafa geçince çinkonun altında sokakta yatan çocuklar var. Brezilya’da gördüğün evleri ve arabaları dünyanın hiçbir yerinde görmezsin ama dünyanın gelir dağılımı en bozuk, halkına yaşam kalitesi vermeyen bir ülke... Ekonomistler bunu bilir. İngiltere’de lüks bina var mı, yoktur. Halkın çoğunluğunun evi aynı seviyede... orta sınıf geniş. Bu nere yarar? Demokrasiyi, adaleti, üretkenliği getirir. Oran olarak baktığınızda İngilizlere acımanız lazım ama her mahallede bir kütüphane var. O kütüphane bizim merkezi kütüphanemizin beş katıdır. En fakir mahalledeki kaldırım, en zengin mahalledeki kaldırım, en fakir mahalledeki park en zengin mahalledeki park gibidir. Dengeleyici bir hükümet vardır. Öyle bana “mersedesiniz, eviniz var” deyip hikaye okumasınlar çünkü iktisatçıya geçmez bunlar...

Akifler: İlk zamanlar yani 75-76’da görüşüm; teknik bilgimizin gittikçe artacağı ve burasını küçük bir İsviçre yapacağımız şeklindeydi. Halkımız da yazma, toplama-çıkarma bilir hepsi... O zaman “beni Avrupa Birliğine aldılar almadılar, istediler istemediler, gailem yoktu,” teşekkür ederdim, “ben İsviçre yapacağım, AB’ye girmesem de olur” derdim. Böyle bir güvenim vardı. Zamanla gördüm ki biz şark zihniyetliyiz ve bu İsviçre’yi yaratamayacağız. Zamanla bu bende perçinleşti, imkanı yok yaratamayacağız dedim. Anavatanımızın etkisine baktım, O’nun da burada İsviçre’yi yaratacak potansiyeli olmadığını gördüm. Kötü niyetten değil, yaratacak bir gidişat yok ve gördüm ki, emin oldum ki biz artık dıştan bir şokla kendimize gelebiliriz. En güzel şok Avrupa Birliği, en güzel kulüp Avrupa Birliği... Biz kendimiz bunu yapabileceğimize olan inancım bitti. Parasını 30 yılda stabl yapamayan toplum hiçbir şey yapamaz. Gelir dağılımını gittikçe bozan, adaleti uygulamayan ve bunu kemiğine kadar hissetmeyen toplum memleketini İsviçre yapamaz. Böyle bir kanaata geldikten sonra uluslararası hukuka entegre olma, açılma, işimi düzenleme için bir fırsat geldi. Nedir o? Anlaşma ve Avrupa’ya girme ve bunları ister istemez eğitilerek, zorlanarak yapmak... Başka şans görmüyorum. Ama “bir daha deneyelim” diyenler olabilir. Tekrar denemek ahmaklıktır, ilk dene, belki bu çimentoyu yıkarım diye kafanı duvara vur ama bir yerde bunun yıkılamayacağını bilmek, şironun lazım olduğunu bilmek gerekir. En iyi fırsat Annan Planı... Ama kötü tarafları yok mu, teraziye koyup tartacağım ama anlaşma olmazsa ne olur onu da göreceğim ben... Ne olacak? Rumun azınlığı olacağız, o zaman 60 anlaşmalarının birkaç bireysel hakkını elde edeceğiz ama AB’nin ekonomik, hukuk kaldıracından mahrum olacağız. Mahrum olunca hepimiz Rumların işçisi olacağız. Yaşayacağız ölmeyeceğiz ama azınlık olarak yaşayacağız. Türkiye de AB’ye girince bütün muktesabatı oraya uyacak, delegasyonlar uygulanmayacak ama şimdi bize delegasyon veriyorlar ve bir emniyet sübabı veriyorlar bize... Ama “Rumun içinde eriyeceğiz” diyorlar. Biz buz isek eğer zaten dünyada eriyeceğiz demektir.

Akifler: Benim gördüğüm şudur; Anlaşma ve AB’ye itiraz edenlere bakarım ve şunu görürüm: Haksız yere mal alanlar, haksız yere mevki alanlar ve kollananlar ve eğitim seviyesi düşük ve kolay kandırılanlar. Aklı başında insan AB ister, Atatürk’ün dediği gibi Avrupa’ya çevirmek gerekir yüzü... “Araplara çevirelimmiş yüzümüzü”... Bakın ama... Sırası gelince Atatürkçü oluruz, sırası gelince de “işte gidelim Türki Cumhuriyetlerle, Ortadoğu’yla ortaklık kuralım” diyorlar... Bak bak bak bak.... Burada her türlü medeni ve yüksek seviyede bir kulüp duruyorken ve beni kabul etmeye hazırlanırken ben Araplarla işbirliği yapmaya gideceğim ha? Bunda akıl var mı? Bu hukukun üstünlüğünün olmamasını isteyenlerin veya zeka özürlü olanların isteği olabilir. 

YENIDUZEN 14/09/2003

 Yurttaşlık dağıtımı derhal durdurulsun

Tüm dünyanın gözlerinin Kıbrıs’a çevrildiği bir dönemde, Denktaş-UBP-DP üçlüsünün sorumsuz uygulamaları seçimlerin meşruiyetini tehlikeye sokmaktadır. Özellikle vatandaşlıklarla ilgili izlenen ve ısrarla sürdürülen yanlış politika son derece çirkin boyutlara yükselmiş, skandallarla çalkalanmaktadır. Yeryüzünde seçmen listelerinin hükümet tarafından istendiği gibi şişirildiği bir başka ülke daha yoktur ve böyle bir uygulama çerçevesinde seçim yapmak meşru değildir.

Denktaş-UBP-DP üçlüsünün yasa tanımaz tavırları, şeffaflıktan uzak anlayışı, yapılan tüm uyarılara rağmen Resmi Gazete’de dahi yayınlamadan ‘hukuk dışı’ bir şekilde dağıttığı vatandaşlıklar, topluma yapılabilecek kötülüklerin en büyüğüdür. Kendi koltuklarını ve çıkarlarını kurtarmak uğruna Kıbrıs Türkü ile Türkiye’yi küçük düşürme uğraşı içerisinde olanlar, artık kendi dönemlerinin bittiği gerçeğini hazmetmelidirler. Halkımızı dünyadan izole edilmiş bir yaşama, gençlerimizi işsizliğe ve göçe, Kıbrıs Türkünü Avrupa’nın çağdaş değerlerinin ve yaşam standartlarının çok gerisine düşürenler, giderayak demokrasimizi de yaralamaya devam etmektedirler.

Unutulmamalıdır ki, Aralık sonrasında başlayacak müzakerelerle eşitliğimiz ve güvenliğimizin korunduğu bir çözüme ulaşılacaktır. Bu çözüm Mayıs 2004 öncesinde referandumla Kıbrıs Türkü halkının onayına sunulacaktır. Çözümle ilgili felaket senaryolarını seslendirenler, son sözü Kıbrıs Türk halkının söyleyeceğini gözden kaçırmaya çalışmaktadırlar. Çünkü onlar hiçbir zaman halka güvenmemişlerdir. Çünkü onlar, Kıbrıs Türkünün ve Türkiye’nin de imzası olmayan bir anlaşmanın yürürlüğe giremeyeceğini bildikleri halde, yalan söylemektedirler. Çünkü onlar, en az Kıbrıslı Rumlar kadar eşit bir durumda Avrupa Birliği içerisindeki onurlu yerimizi almamıza karşıdırlar. Çünkü onlar için değerli olan sadece kendileri, çıkarları ve koltuklarıdır.

Kıbrıs’ta “çözümsüzlüğü çözüm”, AB’yi de “felaket” olarak gören zihniyetin, Türkiye ve uluslar arası camianın Aralık seçimlerinin “demokratik ve şeffaf” yapılmasına yönelik telkinlerini öfkeyle karşıladığını ifade eden Talat, CTP’nin, Kıbrıs Türk halkına ve bu toprakları vatan gören tüm yurttaşlara saygısının bir göstergesi olan “yurttaşlık” konusunda verdiği hukuk mücadelesinin çok daha geniş boyutlarda ve kararlılıkla süreceğini belirtti.

Talat yazılı açıklamasında, cumhurbaşkanına, UBP ve DP’ye çağrıda bulunarak, Kıbrıs Türkü’nü, dünya önünde küçük düşürmek istemiyorlarsa “yurttaşlık dağıtımına” derhal son vermelerini istedi. Talat, buna izin verilmeyeceklerini kaydetti.

Kıbrıs politikamız ne?

İsmet Berkan

Bazı sorular vardır, insanı durdurur. Konu her ne kadar çoğu Türk için dünyanın en sıkıcı konularının başında gelen Kıbrıs da olsa, basit bir soru bazen insanı şaşırtabiliyor.
Soru, birkaç hafta önce bir dost meclisinde soruldu. Çok basit bir soruydu aslında: Türkiye'nin Kıbrıs politikası nedir?
Evet, bu kadar basit ve temel bir soru. Aynı sorunun geçen yıl bu vakitler fazla bir anlamı yoktu. Çünkü geçen yıl bu vakitler hükümetimizin Kıbrıs politikasını çok iyi biliyorduk: çözümsüzlük.
Gerçi Kıbrıs'ta bir çözümün gerekliliği epey bir süredir tartışılıyor; TV programlarına falan konu oluyor ama özellikle Ecevit hükümetleri çözüm fikrine yakın durmuyor, KKTC Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş'ı sonuna kadar destekliyorlardı.
Zaten bu tartışmaların başlamış olmasının nedeni de Türkiye'nin Avrupa Birliği hedefinde ilerliyor olmasıydı. Öyle bir hedef olmasa ve Kıbrıs'ta çözümsüzlüğün AB hedefini engelleyeceği düşünülmese muhtemelen hiç tartışma olmazdı Türkiye'de. Kıbrıs'ı çözmek gerektiği kimsenin aklının kenarından bile geçmezdi; geçmiyordu zaten.
Ne zaman ki Kıbrıs AB meselesinin kilidi haline geldi, o zaman sivil toplum konuyu merak edip incelemeye başladı. Ondan önce, Kıbrıs'ı bilmek, doğadaki herhangi bir madeni altına çevirme bilgisine sahip olduğunu iddia etmek gibi bir şeydi; Kıbrıs'ı bildiğini söyleyene tuhaf gözlerle bakılırdı. Öyle ki, Kıbrıs konusu, bu konuda kariyer yapmış birtakım diplomatlara ve aynen onlar gibi konuşan (ve bazen düşünen) az sayıda gazeteciye kalmış, çok özel bir konuydu.
Ama son birkaç yıldır durum farklı. Artık zaman zaman hayli alevli Kıbrıs tartışmaları yapıyoruz. Aslında tartışmanın yapılması dışında değişen fazla bir şey yok. Şimdi çözümden yana gibi duranların önemli bir bölümü, bu konuyu AB dolayısıyla öğrenmek zorunda kaldıklarından olsa gerek, Kıbrıs'ta çözüm ile AB arasında bir ilişki kuruyorlar. Yani, Türkiye'nin AB üyeliğinin kilidi olan Kıbrıs'ı bir anahtara çevirmek istiyorlar. Bir nevi simya yani...
Şimdi iktidarda AKP hükümeti var. Bu hükü-met, önceki hiçbir hükümetin olmadığı kadar AB hedefine kilitlenmiş durumda; bu amaçla yasalar çıkarılıyor, daha önce akla gelse korkulan demokratik reformlar yapılıyor. Üstelik kavgasız gürültüsüz oluyor bu işler.
Ama hedef eğer AB ise o basit soru da soruluyor: Hükümetin (Türkiye'nin) Kıbrıs politikası nedir?
Bu soruyu bana soran kendi cevabını da verdi: "Yoksa, hükümetimizin politikası, Kıbrıs'ta seçimi muhalefetin kazanmasını beklemek mi?"
Evet, galiba öyle.
Peki ya seçimi muhalefet kazanamazsa?
Böyle bir şey, 'politika' olabilir mi? Şimdi hemen çıkıp, 'Biz Kıbrıs'ta kalıcı ve adil bir çözümü destekliyoruz' gibi kimsenin zaten hayır demediği şeyleri söylemesinler. Zaman tıkır tıkır işliyor. Önümüzdeki yıl mayıs ayında Kıbrıs resmen AB üyesi olmuş olacak. Oysa KKTC'de seçimler aralık ayında. Yani muhalefet seçimi kazansa ve Rauf Denktaş'ın görüşmecilik sıfatını kaldırsa dahi çok ciddi bir zaman sıkışmasıyla karşı karşıya kalacak; Annan Planı'nı müzakere etmek ve gerekli düzeltmeleri yaptırmak için fırsat kalmayabilecek. Daha doğrusu, Denktaş geçen yıl o fırsatı bile bile heba ettiği için Annan Planı karşımıza, 'Ya kabul et ya vazgeç' şeklinde, mükareye açık olmadan da çıkabilecek.
Bu durumda 'Kıbrıs'ı sattınız' eleştirileri AKP hükümetine yönelecek.
Sahiden hükümetin Kıbrıs politikası var mı? Varsa nedir?
Yoksa.. yok mu?

AKP'ye düşman olsam

AKP'nin kadrolaşmasından, YÖK'ü tasfiye teşebbüsünden, laiklikle bağdaşmayan bazı tutumlarından vb. ben de rahatsızım. İktidara geldiğinde ekonomik istikrar programına ilişkin tutumundan dolayı da rahatsızdım. Ama Sn. Erdoğan'ın memur maaş artışı dolayısıyla benimsediği siyasi söylem kuşkularımı büyük ölçüde giderdi. Aynı şekilde başbakan olmadan önce Kıbrıs konusunda verdiği beyanatları sonradan değiştirmesi ve AB üyelik hedefini muhafaza ederken gerçekçi politikaya dönmesi umutlarımı artırdı. Demek ki konuları yakından bildikçe, muhalefet döneminden kalan görüşlerini terk edebiliyor ya da fazla bilgi sahibi olmadan tavsiyelerde bulunan çevresinin etkisinden kurtulabiliyor.
O zaman şimdi rahatsızlık uyandıran konulardaki tutumunu da giderek değiştirmek ve AKP'yi gerçekten bir ortasağ parti haline getirmek şansına sahip olabilir.
Böyle açık kafayla yaklaşmasak da, daha çok laikliğe ilişkin tavırların aslında çok daha derin kökleri olduğuna inansak -ki böyle inananları haklı gösterecek işaretler de var- AKP iktidarını yıpratmak, hatta AKP'nin temsil ettiği akımı Türk siyasi hayatından tasfiye etmek için ne yapılabilir diye düşünsek, akla şöyle bir senaryo geliyor.
2004'ün sonuna kadar geçecek süre dış politika açısından Cumhuriyet'in, belki de 2. Dünya Savaşı hariç, en kritik dönemi olacak. Bu bir yıl içinde Kıbrıs ve Ege sorunlarının çözümlenmesi, Kuzey Irak'ta bilinen gelişmeler vuku bulurken ve KADEK/PKK'nın tasfiyesiyle uğraşılırken, Kopenhag Siyasi Kıstasları çerçevesinde bölünmeyi savunma dahil kültürel hakların 'uygulaması' yapılacak. Bu alanlardaki başarılar sonucu AB bize giriş müzakerelerinin başlaması için tarih verecek. Senaryomu uygulamaya bu olağanüstü önemdeki konuların merkezinde bulunan Kıbrıs'la başlardım. İlk hedefim Kıbrıs Türklerini 50 yıldır savunan Denktaş'ı müzakere dışı bırakmayı ve çok uzun süre muhalefette kalmanın tüm zaaflarını taşıyan partilere Annan Planı'nı imzalatmayı savunmak olurdu. Muhalefet partilerinin seçimi kazanmalarına yardım amacıyla da, seçime salt demokratik açıdan yaklaşır, tarihi önemini gözlerden kaçırırdım. Papandreu'nun (ve belki de AB'nin) bu partilerin seçilmesi için başlattığı yoğun psikolojik harekâta ve KKTC'nin, dolayısıyla Türk tarafının içişlerine kaba müdahalelerine demokrasi adına göz yumulmasını isterdim. Karşı harekâtta bulunulmasını 'halkıma güvensizlik, hatta saldırı' olarak nitelerdim.
Muhalefet seçilip Annan Planı'nı imzaladıktan sonra yine aynı demokratik/pasif tutumla referandumda kabulünü sağlamayı önerir, sonra da 'Madem halk iradesi böyle, Türkiye adına Garanti Antlaşması'nı değiştiren protokolü da imzalaman lazım' derdim. Böylece Türkiye'nin Kıbrıs üzerindeki 40 yıllık ahdi hakları sona ererdi.
'AB ya giriş tarihi vermezse' diye içine bir kurt düştüğünü hissedip, 'Hiç merak etme! Sen Kıbrıs'ı Mayıs 2004'e kadar çöz. AB müzakereleri başlatmazsa rezil olur' demeyi de ihmal etmezdim. CDU'nun 2004 AP seçimlerini üyeliğimiz aleyhine seçim platformu yapması ve 2006 Alman seçimlerinde de iktidara gelmesinin, bir kez başlamış olan (o da başlamışsa) giriş müzakerelerini etkileyemeyeceğini, bir devlet adamı ciddiyetiyle anlatırdım.
Kıbrıs'ta çözümü engellememesi için de Ege sorununa çözümün 2004 sonuna ertelenmesini telkin ederdim. Kıbrıs'ta Rum/Yunan tezleri böylece kabul edildikten sonra, Yunanistan'ın, Lahey'e gidecek Ege sorunlarına (sorununa?) ilişkin tahkimnameye karasuları için 12 mil şartı konulması üzerinde ısrarlı olmasını bu suretle neredeyse garanti ederdim.
Kıbrıs ve Ege'de bu 'statüko dışı', 'değişime uyumlu', 'liberal' ve 'demokratik' tavır, doğal olarak güneydoğu sorununun çözümünde de olumlu etkisini(?) gösterir ve Kürt etnonasyonalist/teröristleri de yeni hak ve özgürlüklerini kullanmaya yönelirdi. Ben de bunların uygulamasını yakından izler, her ihlalde AB'nin dikkatini çekerdim.
Ondan sonra da AKP'nin bu çok ilmikli tuzağın en azından bir ilmiğine takılmasını beklerdim. Takıldıktan sonra ne mi yapardım? Böyle giderse benim anlatmama gerek kalmayabilir.

Papadopulos, BM Genel Sekreteri Kofi Annan’ın davet ettiği herhangi bir zamanda Annan planı temelinde müzakerelere başlamaya hazır olduklarını da belirtti.

Papadopulos, "Annan planının ölü olduğunu söyleyen ve temel konularını sürekli reddeden Denktaş’a karşın bizim tutumumuz Lahey’de ne ise bugün de odur” diye konuştu. Kıbrıs sorunu çözümlenmeden Rum AB üyeliğinin sorunlar yaratacağı ve belki de bölünmeyi de derinleştireceğinin farkında olan Papadopulos, şu görüşleri de ileri sürdü:

Bunu Shengen ve diğer anlaşmalar nedeniyle yapacağız. Bu nedenle Kıbrıs Türk vatandaşlarımız, adil ve çalışabilir bir çözüm bulunmasının gerçek sorumlularının kim olduğunu iyi kavramalıdır. Çözüm olmadan, karşı karşıya kaldıkları ekonomik ve diğer sorunlarının çözümlenmesi de mümkün değil. Bu nedenle bugünkü kabul edilmez statükonun devrilmesi için bizimle birlikte çaba sarf etmelidirler.”

HALKIN SESI 16/09/2003

Cumhurbaşkanı Denktaş, 1960 anlaşmasının bir ortaklık olduğunu, kendilerinin bunu kabul etmesinin Rumların Enosis’ten yüzde yüz vazgeçmesine bağlı olduğunu anlatarak, 1960 anlaşmasının da bunun teminatı olduğunu, çünkü kendi kendini feshetme yani Enosis’e gitme hakkının (Rumların) elinden alındığını kaydetti. Denktaş, bunu silahla geri almak isteyen Makarios’un hazırlanıp 1963’te Kıbrıslı Türklere saldırdığını ifade ederek, “11 yıl çektiklerimizi bir halkımız bir Allah bilir ama boyun eğmedik. Yani adaletsizliğe, haksızlığa boyun eğmedik” diye konuştu.

“O kadar güzel hazırlanmış ki bu planı aman kabul edin diye Yunanistan diz çökmüş, bize yalvarıyor. Bizi çok sevdiği için değil herhalde! Rum lideri Papadopulos hem bu planı yerden yere vuruyor hem de ‘Denktaş değiştirmeden kabul ederse ben de kabul ederim’ diyor. Bunun da anlamı büyük. Hristofyas ‘ideolojik açıdan bu plan bize aykırıdır ama milli dava için AB’ye girmemiz lazım’ diyor. Sadece bu söz bizi niçin davet ettiklerini göstermeye kafi."

Muhalefetin Türkiye’ye “bizi rehine olarak kullanmaktan vazgeç” diye çağrıda bulunduğunu, sanki Türkiye seçimlere karışacakmış gibi dıştan teftiş heyeti istediklerini belirten Denktaş, “Öyle bir intiba yaratmışlar ki yüzlerce, binlerce Türk kökenli insan Kıbrıs’a gelir ve biz bunlara derhal vatandaşlık hakkı veririz ve bütün bunlar da seçimlere katılacakmış intibaını verdiler bütün dünyaya. Rum bunlardan istifade ediyor. Bunlar Ruma malzemedir” dedi.

HALKIN SESI 16/09/2003

Denktaş, 'Uzan'lara mal mı sattı?

Uzanlar'ın, KKTC Devlet Başkanı Rauf Denktaş ile ticari ilişki içinde olduğu anlaşıldı. Denktaş'ın 1995'te 787 milyona aldığı 3.5 dönümlük araziyi Nisan 2003'te 120 milyara Uzanlar'a ait bir inşaat şirketine sattığı ortaya çıktı. Rumelibank, İmarbank Off-Shore, Kıbrıs Telsim Şirketi başta olmak üzere Kıbrıs'ta birçok alanda faaliyet gösteren Uzan Grubu'nun, KKTC Devlet Başkanı Rauf Denktaş ile de ticari ilişki içinde olduğu tespit edildi.

Yeni Şafak'ın ele geçirdiği belgelere göre, KKTC yönetimi, Kıbrıslı vatandaşların Rum Kesimi'nde bıraktıkları mallar karşılığında, Kıbrıs'ın kuzey kesiminde bedelsiz arsa ve arazi verdi. Denktaş da Rum kesiminde kalan malları karşılığında, Girne Beylerbeyi mevkiinde, yaklaşık 3.5 dönümlük arazi satın aldı. Rauf Denktaş ve Aydın Denktaş adına 7 Şubat 1995'te Kıbrıs Tapu ve Kadastro Dairesi'ne kaydettirildi. Arazinin, tapuya kayıt ettirildiği tarihte tapu kayıtlarındaki bedeli 787 milyon 500 bin liraydı.

Rauf Denktaş ve eşi Aydın Denktaş'ın üzerine kayıtlı olan arazi, 2003'teYağız İnşaat'a satıldı. Kayıtlarda,Yağız İnşaat'ın, Denktaşlar'a ait arazi için toplam 120 milyar ödediği belirlendi. Arazi, Yağız İnşaat adına, 24 Nisan 2003'te tapuya kaydoldu. Denktaşlar'a ait araziyi satın alan Yağız İnşaat'ın ise, Uzan Grubu adına işlem yapan Enis Zaimoğlu ve Metin Şadi'nin olduğu anlaşıldı. Zaimoğlu, İmarbank operasyonun ardından, Telsim'in yönetim kurulu başkanlığına getirilmişti. Yağız İnşaat'ın, Uzan Grubu'nun Kıbrıs'ta faaliyet gösteren "gizli şirketi" olduğu belirtildi. Kıbrıs Kabz Memurluğu kayıtlarında, şirketin ortakları olarak görülen, Zaimoğlu ve Şadi'nin Uzan Grubu'na çalışan kişiler olduğu biliniyor. Bu arada arazinin, piyasa değerinin yaklaşık 300 milyar olduğu bildirildi. Oysa, tapuda arazinin Yağız İnşaat'a 120 milyara satıldığı beyan edildi. Bazı kaynaklar, değeri altında satışın olamayacağını belirterek, satış bedelinin daha az vergi ödemek için gizlendiğini, arazinin yaklaşık 400 bin dolara satıldığını iddia ettiler.

YENIDUZEN 16/09/2003

“Ne devlet, ne toplum; asıl olan saltanat”

** “Türkiye Aralık’tan sonra, yaptığı yardımları artırmazsa –ki, artıramaz, imkanı yok, borcu çok- rast gele işe aldıkları insanların maaşını ceplerinden mi ödeyeceklerdir? Nerde o yürek, o anlayış, o fedakarlık! Hayır, geçmişte olduğu gibi, seçim öncesinde alırlar, işleri bittikten sonra da atarlar. Bu durum onların devletçilik ve hükümetçilik anlayışının dayandığı temel felsefedir. Milli dava dediğin böyle olur (!)”

** “Denktaş’ı, T.C. Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Abdullah Gül’ün dediği gibi, ilerleyen yaşına rağmen İstanbul’a, Trabzon’a, Rize’ye, oradan da Artvin’e kadar devletin kesesinden uzun yolculuklar ve nafile turlar atarak taraftar aramak yerine, Mesarya’da, Güzelyurt’ta, Karpaz’ın ücra köşelerinde ve Maraş’ta işsizlikten, yoksulluktan kıvranan Kıbrıs Türk insanı ile yüzleşmeye ve onların sorunlarına çareler aramaya davet ediyoruz"

Doç. Dr. Nuri Çevikel dünkü açıklamasında yine çok konuşulacak önemli mesajlar verdi. İşte açıklamanın tam metni:

KKTC Göçmenler Derneği olarak son günlerde hükümetin bütün kanun, tüzük ve yönetmelikleri çiğneyerek önüne geleni vatandaş yapmakla, önümüzdeki Aralık seçimlerini şimdiden şaibeli ve gayri hukuki kılacak eylemlerini endişe ve esefle takip etmekteyiz. Bunun yanında, UBP-DP hükümetinin, zaten hukukiliği tartışmalı olan KKTC’yi gerçekten yıkmaya ve çökertmeye yönelik gayri ahlaki ve hukuk dışı şekilde devlet kadrolarına yangından mal kaçırırcasına yaptığı istihdamlardır, Türkiye Hükümeti’ne mevcut devlet çalışanların sayısının normale indirilmesine yönelik verdikleri sözlere ve imzaladıkları protokollere rağmen. Türkiye Aralık’tan sonra, yaptığı yardımları artırmazsa –ki, artıramaz, imkanı yok, borcu çok- rast gele işe aldıkları insanların maaşını ceplerinden mi ödeyeceklerdir? Nerde o yürek, o anlayış, o fedakarlık! Hayır, geçmişte olduğu gibi, seçim öncesinde alırlar, işleri bittikten sonra da atarlar. Bu durum onların devletçilik ve hükümetçilik anlayışının dayandığı temel felsefedir. “Milli dava” dediğin böyle olur. Yaşasın vatan-millet-sakarya!

İnsanımızı kandırmayın!

İhtimalen de olsa mevcut hükümetin seçimi kazanması durumunda bugün işe alınanların maaşlarını Aralığın sonunda ödeyemeyeceği ve çoğunu durduracağı ortadadır. Bunu Başbakan Yardımcısı Serdar Denktaş’ın kendisi de sık sık ortaya koymaktadır. Yani insanlarımızın duygularıyla, gelecek endişeleriyle sıkılmadan oynayabilmektedirler. Başka bir becerileri de zaten yoktur. Salih Coşar’ın “çözüm durumunda maaşların” ödenemeyeceği hezeyanı daha başka bir garabet doğrusu.. Adamların kafası, ya ülkenin çözüm ve tanınmışlık durumunda bir yatırım alanına dönüşeceği ve böylece çalışanlarımızın, gençlerimizin, onlara daha iyi imkanlar sağlayacak olan özel sektöre kayacağı ve kendileri gibi fosilleşmiş politikacıların peşlerinde koşmak ve onursuzca yağcılık yapmak zorunda kalmayacaklarını anlayamayacak kadar dumura uğramıştır, ya da bile bile, bu saçmalıklarla halkı ürküterek, korkutarak çözüm ve Avrupa hedefinden şaşırtmaya yönelik yalan propaganda yapmaktadırlar.

Kaldı ki, Türkiye Cumhuriyeti hükümeti, Kıbrıs’ta insanlarımızın kendi ayağı üzerinde durabileceği, gerçekten üretken pozisyona geçebileceği ve bu şekilde “sizi biz kurtardık ve biz besliyoruz” gibi aşağılayıcı suçlamalardan kurtulacağı bir siyasi ve ekonomik ortam oluşuncaya kadar, geçiş döneminde de Kıbrıs Türküne desteğini sürdürecektir. Şu anda gönderdiği paralarla nasıl hovardalıklar yapıldığını önemli ölçüde gördüğü halde bile yardımlarını esirgemiyor. Çünkü en kısa zamanda bu hazır yeyiciliğe dayanan durumun sona erip, bir çözümün gerçekleşeceğini biliyorlar. Onun için sabrediyorlar. Avrupa Birliği’nin çözüm durumunda sağlayacağı katkıları da unutmamak gerekir.

Bu arada, Denktaş’ın, Avrupa ülkelerine ve BM mensubu hatırı sayılır ülkelere giderek onların nezdinde Ruma karşı Kıbrıs Türk halkının menfaatlerini savunmak yerine, Artvin’e kadar –Fizan da olabilir- gidip oralarda saltanatının devamı için destek araması, bir şekilde kendisini desteklemeyen, yanlış yolda olduğunu düşünen ve bu düşüncesini sık sık kamuoyu ile paylaşan Türkiye Cumhuriyeti hükümeti ile, kendisinin ne olduğunu daha henüz öğrenememiş olan Anadolu’nun ücra köşelerindeki safdil Türk insanının arasını açmaya çalışmak gibi vahim neticeler doğuracak girişimlerine şahitlik etmekteyiz.

Denktaş’ı, T.C. Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Abdullah Gül’ün dediği gibi, ilerleyen yaşına rağmen İstanbul’a, Trabzon’a, Rize’ye, oradan da Artvin’e kadar devletin kesesinden uzun yolculuklar ve nafile turlar atarak taraftar aramak yerine, Mesarya’da, Güzelyurt’ta, Karpaz’ın ücra köşelerinde ve Maraş’ta işsizlikten, yoksulluktan kıvranan Kıbrıs Türk insanı ile yüzleşmeye ve onların sorunlarına çareler aramaya davet ediyoruz. Bu iş Artvin’e gitmekten daha mı zordur? Siz insanınıza sırt dönerek, onların acısını görmezlikten gelerek, onların yerine yeni, kullanılmamış ve henüz çömez vatandaşlar üreterek bir yere varamazsınız. Varacağınız yer Aralık’tan sonra bellidir.

Türkiye’ye şu bahsi geçen yaptığınız seyahat için yapılan masrafla bile şu anda devletten küçük bir destek, bir kredi imkanı bekleyen, fakat sıkıntısı görmezlikten gelinen birkaç esnafımıza nefes aldırabilirdiniz şayet gerçekten halkının, milletinin derdiyle dertmend, acısını paylaşan, “halkım acı ve sıkıntı içerisinde kıvranırken ben, ailem, oğlum, ortağım Eroğlu ve onun hanedanı, saltanat içerisinde yaşayamam, yaşayamayız” diyebilecek erdemde ve duyarlılıkta bir gerçek lider olsaydınız. Lafla değil, uygulamayla, şahsi hayatınızla, sadeliğinizle, fedakarlığınızla, tevazunuzla “milli dava” lideri ve halkın hükümeti olduğunuzu ispat etmeliydiniz. Onun için insanımız size inanmıyor, güvenmiyor, laflarınızın hiçbir kıymeti harbiyesi yoktur. Hayatınız ve uygulamalarınız ortada, her gün basında. Şahide gerek yok. Çıkıp da belgeli olarak en ufak bir yalanlamanız bile yok. Bardağınız kirlidir. Bu bardaktan ne sunulursa sunulsun insanlarımıza her gün biraz daha mide rahatsızlığı vermektedir.

Her toplumun değişik dönemlerde çok yönlü sıkıntıları olabilir. İnsanımız bunu biliyor. İnsanlarımızın iyi bildiği bir şey de; sizin Sn. Denktaş, Sn. Oğul Denktaş ve Sn. Eroğlu, sizin ve hanedanlarınızın halkımızın gerçek sorunlarıyla ilginizin olmamasıdır. İlginiz olmadığı gibi onların acılarıyla alay da etmenizdir. Aynı 1789 Fransız İnkılâbı arefesinde Paris sokaklarında ve sarayın etrafında Fransız halkı “Ekmek! Ekmek !” diye acı acı feryad ederken, Kral XVI. Louis’nin hanımı Kraliçe’nin dillere destan “ekmek bulamazlarsa pasta yesinler” şeklinde duyarlılığını göstermesi gibi. Kadın, ekmeğin de, pastanın da ana maddesinin buğday olduğunu, ülkenin kuraklık ve kıtlıktan dolayı buğday sıkıntısı içerisinde kıvrandığını bile bilmiyor, farkında değil. Ama farkında olduğu zaman iş işten geçmiş, halk ayaklanmış ve kocasıyla birlikte meydanda halkın huzurunda katledilmişlerdi. Bu dramatik örnekten, halkın beklentilerine ve sıkıntılarına karşı duyarsızlığın, vurdum duymazlığın, sadece saltanatı ve hanedanın menfaatlerini koruma anlayışlarının ne gibi sonuçlar doğurabileceğine dair tarihin insanlara sağladığı karakteristik bir dersi çıkarmak mümkündür. Fransız halkı bu hadiseyle birlikte demokrasiye geçme sürecine girmişti, çünkü demokrasiye inanıyorlardı. Tıpkı bizim gibi. Onun için biz de “sessiz devrim”imizi Aralık 2003’te gerçekleştireceğiz.

YENIDUZEN 16/09/2003

Hem çözüme hem de AB’ye hazırlanıyoruz

** “Seçimlerden sonra başa gelecek olan yeni hükümetin iki ana görevi bunlar olacaktır. Birincisi, Kıbrıs sorununu çözerek, Mayıs 2004’te Birleşik Kıbrıs Cumhuriyeti şemsiyesi altında Avrupa Birliği’ne girmek, ikincisi de Kıbrıs Türk halkının Avrupa Birliği’ne uyumunu sağlamak, Kıbrıs Türk Devleti’nin yasalarını AB’a uyumlaştırmak olacaktır”

CTP olarak çalışmalarına iki yönde ağırlık verdiklerini kaydeden Talat, bir taraftan seçimlere hazırlandıklarını diğer taraftan da halkın Avrupa Birliği üyeliğini algılaması ve birliğin çalışma şartlarına uyum sağlaması için gerekli ortamı yaratmaya çalıştıklarını söyledi. Talat, “Seçimlerden sonra başa gelecek olan yeni hükümetin iki ana görevi bunlar olacaktır. Birincisi, Kıbrıs sorununu çözerek, Mayıs 2004’te Birleşik Kıbrıs Cumhuriyeti şemsiyesi altında Avrupa Birliği’ne girmek, ikincisi de Kıbrıs Türk halkının Avrupa Birliği’ne uyumunu sağlamak, Kıbrıs Türk Devleti’nin yasalarını AB’a uyumlaştırmak olacaktır“ şeklinde konuştu.

Başta basına herhangi bir açıklama yapmayacağını söyleyen, ancak Talat’ın açıklamalarının ardından bu fikrinden vazgeçerek konuşan Yüksek Komiser Lyn Parker, “Üç nokta üzerinde durmak istiyorum” diyerek, şöyle konuştu:

Lyn Parker, açıklamasını takiben kendisine yöneltilen “İngiltere Hükümeti, seçimlere nasıl bir ilgi gösterecek?“ şeklindeki soruya, “Buradaki gelişmeleri çok yakından izleyeceğiz. Seçimler, her zaman oy veren insanlar için önemli olmuştur. Fakat bu özel bir durum ve Ada’nın kuzeyinde ne olacağı konusunda Avrupa’da çok güçlü bir ilgi olacaktır. Dolayısıyla biz de burada ne olup bittiğini çok yakından izliyor, gözlüyoruz” yanıtını verdi.

YENIDUZEN 17/09/2003

Simitis “Kıbrıs sorununun BM çerçevesi ve AB müktesebatı dışında çözülmesi çabalarına olumsuz bakıyoruz” diye konuştu

Atina ve Rum kesiminin, KKTC'deki seçimlerin sonucuna ilişkin büyük beklenti içine girip girmediğine ilişkin bir soruyu da yanıtlayan Simitis, ''Anayasal açıdan yasadışı olan bu seçimlerle

Papadopulos, ''Seçim listeleri, işgal topraklarında seçimlerden 35 gün önce yayımlanıyor ve herhangi bir itiraz için yalnızca 4 gün süre tanınıyor. Gözlemciler seçim sürecini mi izleyecek, yoksa seçimlerden birkaç gün önce mi kuzeye gidecekler? Seçim listelerini ve o listelerde kimlerin kayıtlı olduğunu kontrol edebilecekler mi? Önemli olan, gözlemcilerin oradaki varlığının görünüşte bile olsa seçim sonuçlarına yasallık kazandırmasıdır ki, biz buna kesinlikle karşıyız'' ifadesini kullandı.

YENIDUZEN 17/09/2003

Adli Yıl’ın başlaması dolayısıyla düzenlenen törendeki konuşmasında, “Barış ve AB bayrağını açan” partilerin binlerce vatandaşlık verildiğine ilişkin iddialarla seçimlere gölge düşürdüklerini ve Rum’a malzeme verdiklerini de söyleyen Denktaş, törende “Barış ve AB” diyen Baro Konseyi’ne de “Bu siyasi bir slogan. ‘Adalete, devlete dayalı barış’ diyerek yol göstermenizi dilerdim” diye seslendi.

Baro Konseyi Başkanı Dolmacı’nın “Barış ve AB yönünde karar aldık” sözlerini “siyasi bir slogan” olarak niteleyen Cumhurbaşkanı Denktaş, “Hangi barışı istediğimizi söylüyor muyuz? Adalet devletin temelidir. İstediğimiz barışta da adalet ve devletimiz esas olacaktır. Hiç olmazsa baronun barış ve Avrupa Birliği derken adalete, devlete dayalı barış diyerek halkımıza yol göstermesini dilerdik. Herhalde daha gösterirler.”

Denktaş, özetle şunları söyledi: “Devletini kurmuş insanlar, self determinasyon hakkı olan insanlar olarak, hükümetinizim diyerek bizi azınlık olarak dünyaya takdim eden bu insanların peşinde barış ve AB diyerek koşmak bizi nereye götürür…. Bizi Simitis’in davet ettiği yere götürür... ‘Aman gelin, çok güzel olacak’ diyor... Papandreu’nun geçen gün bizi davet ettiği yere götürür. Yunanistan’ın var olduğu, Türkiye’nin var olmadığı Avrupa Birliği’ne…. Nedir bu acele? Çünkü yetişip Kıbrıs’ı alırlarsa ondan sonra pazarlıkları bambaşka olacak.”

Devletimize, hukuksal haklarımıza dört elle sarılarak dünyaya ‘bunlar benim hakkımdır, bunlardan vazgeçmiyorum. Kıbrıs’ın bütününü almak istiyorsan alamazsın çünkü benim hakkımdır, ben olmadan Kıbrıs giremez’ diyemez miyiz? Boğazımızı sıkan mı var?’ Rum tarafını aldın, haksızlık yaptın, haksızlığa boyun eğmiyoruz’ demek bize düşer. 1963-64’leri yaşamış olan bu halk devletine sahip çıkamaz mı? Devletinin temelinde Anavatanı ile birlikte bütün dünyaya, uluslararası barolar vasıtasıyla başlamak suretiyle Kıbrıs’a 40 yıldır yapılan haksızlığı, hukuk dışı davranışları, resimlerle belgelerle göstermek şevkini omuzlayamaz mı? Böyle hissetmezsek, herkesin önünde el pençe divan… Siz haklısınız, büyük adamsınız, maşallah, aman bizi de kurtarın’ diye yalvarmaya dönersek tabiatıyla bizi kolumuzdan tutunca istedikleri yere götürürler….”

“Baş hakim ve başsavcı seçimlerin hangi şartlar altında ne denli yargının kontrolünde, kimsenin müdahalesi olmaksızın yapıldığını gurur duyarak anlattılar, gurur duyarak dinledik. Ama seçimlere gölge şimdiden düşürüldü. Kimin tarafından, barış ve AB bayrağını açmış olanlar tarafından. Niçin?.. Kendileri bilir. ‘Türkiye’den onbinlerce insan gelecek, yüz binlerce insana hükümet vatandaşlık verdi ve bu nedenle seçimlere dıştan müfettişler gelmeli kontrol etmeli’ dediler. Ve Rum’un istediğini verdiler. Rum bunu kaptı ve ‘seçimlerin neticesini kabul etmiyeceğim’ diyor... A Yorgo, a Andrea…. Senden seçimlerin neticesini kabul et diye yalvaran mı var? İster et, ister etme. KKTC özgür seçimlerini yapacak, onun neticesinde ortaya çıkacak olan kuruluşu devlet hükümeti olarak tanıyacak ve tanıtacak. Türkiye ile birlikte yoluna devam edecek. O yol barış yolu ama devlete dayalı barış yolu. Türk halkının eşitliğine, egemenliğine dayalı barış yolu. Türkiye’nin etkin ve fiili garantisini içeren barış…Bu mücadeleyi sonuna kadar vereceğiz ve başaracağız. Türkiye’nin AB’ye girmesine de yardımcı olacağız.”

Geçen adli yılda, Kıbrıs konusundaki gelişmelerle toplumun ikiye bölündüğünü ifade eden Sait, yapılan bir çok eylem ve davranışın İngiliz sömürge döneminden kalma yasa kurallarının geçersizliği, 1985 Anayasası’nda yapılması öngörülen temel hak ve özgürlüklerle ilgili ve sosyal içerikli yasaların yapılmamasının uygulamadan sorumlu makamları güç durumda bıraktığını söyledi.

Polis tarafından soruşturması tamamlanan dosyaların gerekli işlemler için Hukuk Dairesi’ne gönderildiğini ancak dairenin yoğun iş hacmi ve bina yetersizliğine bağlı personel eksikliği nedeniyle dosyaların süratle yargıya intikal ettirilemediğini belirten Sait, “Yargıya intikal ettirilen gerek hukuk gerek ceza davalarında ise üzülerek belirtmek isterim ki erken netice alma olanağı kalmamıştır. Bu sorun yüzünden mahkemelerimizde yığılmalar olmakta, yeterli sayıda yargıç ve personel bulunmaması nedeniyle davalar geç sonuçlanmaktadır” dedi.

SAİT, “SEÇİMLERDEN SONRA MECLİSE ÇOK İŞ DÜŞECEK"

Erginel, , yargının denetiminde yapılacak aralık seçimlerinin son derece tarafsız, dürüst ve adil olacağı konusunda da teminat verdi.

Erginel, Avrupa Birliği’ni “Kıbrıs konusunda yanılgı içinde. Kıbrıs Türkü’ne çifte standart ve diskriminasyon uyguluyor” sözleriyle eleştirdi.

ANAYASA ÇOK KATI

YİM TEK DERECELİ OLMAMALI

Para cezalarının komik kaldığını anlatırken de, İngiliz döneminden kalan yasalarda bazı suçların karşılığının 5 Kıbrıs Lirası olarak öngörüldüğünü örnek olarak gösteren Erginel, “5 Kıbrıs Lirası yasalarımıza göre 36 ile çarpıldığında 180 bin TL eder. Bu cezayı vereceğime hiç vermeyim daha iyi. Veya alternatif hapis cezasıdır. Hiç ceza vermemekle gereğinden daha ağır ceza vermek durumuyla karşı karşıya kalan hakim ne yapacak” diye konuştu.

Erginel, mahkemelerdeki yargıç eksikliğinin giderilmesini de istedi. “Geciken adalet adalet değildir. Ama bu sözler yıldırım hızıyla karar verilmeli anlamına gelmez" diyen Erginel, yargının çalışmalarını aynı titizlikle ancak daha hızlı sürdürebilmesi için kadro sorununun çözümlenmesi gereğini vurguladı.

HEDEF ÇÖZÜM VE AB

Baro Konseyi Başkanı Dolmacı, her yıl aynı sorunları dile getirmekten ve çözüm beklemekten umutlarını yitirdiklerini de belirterek, “Çözüm, sistemi, düzeni düzeltmektir" dedi.